Την άρνησή τους να υποταχθούν. 

Την θέλησή τους ώστε να μην εδραιωθεί το αίσθημα απόγνωσης και το σύνδρομο των χαμένων γενεών.

Το γεγονός ότι δεν λιποτάκτησαν από τα ιδανικά τους. 

Την θέλησή τους για διεκδίκηση για τα αυτονόητα.

Για αίθουσες διδασκαλίας, για ασφάλεια στα εργαστήρια, για θέρμανση για μεταφορικό μέσον προς τα σχολειά τους. 

Για λίγο φως μέσα στα υπόγεια εργαστήριά τους. Σαν αυτό που είχαν  στο βλέμμα τους. 

Ήταν η απάντηση προς πάσα κατεύθυνση για την πολύχρονη αδιαφορία της διοίκησης του δήμου αλλά και της λαβωμένης πολιτείας.

Μπράβο λοιπόν στους νέους της Μυκόνου που άφησαν  την ασφάλεια του γνώριμου για να διεκδικήσουν  σε άλλους ορίζοντες την αξιοπρέπεια που αξίζουν. 

Ο καθένας λοιπόν, να αναλάβει ΤΩΡΑ τις πραγματικές ευθύνες του, αφήνοντας στην άκρη τα γνώριμα τερτίπια των καθυστερημένων συναντήσεων, του όψιμου ενδιαφέροντος, τις παραπλανητικές δηλώσεις συμπαράστασης και την γνωστή πια  σε όλους μετάθεση των ευθυνών και να κάνει πράξη ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ!!

ΜΥΚΟΝΟΣ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here