Cinema Manto hosted the premiere of a Municipality-produced documentary on AO Mykonos's promotion to Greece's top basketball tier in spring 2025. The story, as told from the stage, began with a hoop on a wall near the Kastro in Chora. Mayor Christos Veronis pledged a full upgrade of the indoor gymnasium, while the club, coach and director described the achievement as shared by the whole island.

Η βραδιά είχε μία αφήγηση και πολλούς αφηγητές. Δήμαρχος, Σύλλογος, Προπονητής, Δημιουργός και Αθλητικός Διευθυντής περιέγραψαν την ίδια διαδρομή, από ένα καλάθι σε τοίχο στην περιοχή του Κάστρου έως την ελίτ του ελληνικού μπάσκετ, και συμφώνησαν ότι η επιτυχία ανήκει σε όλους. Ο αόριστος του τίτλου, «ευοδώθηκε», λέει ότι η διαδρομή ολοκληρώθηκε. Ο ενεστώτας, «το αγκαλιάζει», λέει ότι το νησί συνεχίζει να τη ζει. Το πολιτικό ερώτημα που μένει είναι ποιο μέρος αυτής της αγκαλιάς θα γίνει υποδομή. Ο δήμαρχος δεσμεύτηκε για την πλήρη αναβάθμιση του κλειστού γυμναστηρίου και περιόρισε τη βραδιά σε αυτήν και στην ταινία.

Η ταινία: Παραγωγή του Δήμου με την υποστήριξη του ΑΟ Μυκόνου, σε σενάριο και σκηνοθεσία Δημήτρη Καλφάκη.

Η δέσμευση: Ο δήμαρχος μίλησε για πλήρη αναβάθμιση του κλειστού γυμναστηρίου. Δεν ανακοινώθηκαν χρονοδιάγραμμα ή κόστος.

Το κοινό νήμα: Όλοι οι ομιλητές παρουσίασαν την επιτυχία ως συλλογική, με άξονες την ενότητα, την εμπιστοσύνη και το χαμηλό προφίλ.

Mykonos Basketball Documentary Premiere : Από ένα καλάθι στο Κάστρο στην ελίτ της Α1 - το όνειρο που ευοδώθηκε και το αγκαλιάζει όλο το νησί

ΜΥΚΟΝΟΣ / ΕΛΛΑΔΑ - Mykonos Ticker.

Μια βραδιά που ξεπέρασε την προβολή

Η συντονίστρια της βραδιάς, Σταυρούλα Βενιζέλου, άνοιξε λέγοντας ότι πρόκειται για «μια πολύ ιδιαίτερη βραδιά για τη Μύκονο». Η ιστορία της ομάδας, που οι παρευρισκόμενοι έζησαν «από κοντά» ανάμεσα σε πανηγυρισμούς και αγωνία, έφτανε στη μεγάλη οθόνη. Την περιέγραψε ως αθλητική επιτυχία αλλά και «κάτι περισσότερο»: μια ιστορία ανθρώπων, ομάδας, επιμονής και ενός ονείρου που κάποια στιγμή φάνηκε πολύ μεγάλο για να γίνει πραγματικότητα. Πρόσθεσε ότι το ντοκιμαντέρ «Τις κούπες της Φέρνει ο πελεκάνος» μπαίνει εκεί όπου συνήθως δεν βλέπει ο κόσμος: στις προπονήσεις, στα αποδυτήρια, στις στιγμές αγωνίας και χαράς. Συναντά και τους ανθρώπους του νησιού, γιατί η ιστορία αφορά τη σχέση της ομάδας με τον τόπο της. Τόνισε ακόμη ότι το κοινό δεν ήρθε να δει έναν θρίαμβο, αλλά την πορεία που τον έφερε.

Η σύνθεση της αίθουσας έδειξε το θεσμικό βάρος της εκδήλωσης. Ο Δήμαρχος, Χρήστος Βερώνης χαιρέτισε διευθυντές και διοικητές, τον Λιμενάρχη Νίκο Ζυγούρη, τον Αντιπεριφερειάρχη, Στέλιο Μπρίγγο, εκπροσώπους αρχών και φορέων, Αντιδημάρχους Σάκη Αγορογιάννη, Μαρουσούλα Χανιώτη, Πέτρο Σταυρακόπουλο, Απόστολο Νάζο, την Εντεταλμένη Δημοτική Σύμβουλο Ελένη Κοντιζά και τους δημοτικούς συμβούλους Κωνσταντίνο Κουκά, Νικόλα Γκέλο και Αντώνη Κουσαθανά, καθώς και την Αντιεισαγγελέα Εφετών, της οποίας υπενθύμισε τα χρόνια στη Σύρο. Ο Νικόλας Γκέλος, μέλος του ΔΣ του Α.Ο. Μυκόνου, χαιρέτισε μεταξύ άλλων τον διατελέσαντα δήμαρχο, τη διοίκηση της Αστυνομίας και του Λιμενικού, την βουλευτή Κατερίνα Μονογυιού, τον γενικό διευθυντή Γιάννη Τζήμα, τον προπονητή Βαγγέλη Ζιάγκο, τους παίκτες με τις οικογένειές τους, τους χορηγούς, τους εθελοντές (με ιδιαίτερη μνεία στον «ακάματο» Γιάννη Κέφη), τους συνεργάτες της SportArt, Δάφνη Παπά και Γιάννη Μπίκα, και τον υπεύθυνο τύπου Γιάννη Σταυρουλάκη. Λίγο αργότερα ζήτησε συγγνώμη από τον Στέλιο Μπρίγγο για την παράλειψη. Εκείνος απάντησε χαριτολογώντας: «Όλους τους βλέπεις».

Ο Δήμαρχος: μνήμη για τις επόμενες γενιές και μια δέσμευση για το γήπεδο

Ο Χρήστος Βερώνης υποστήριξε ότι η βραδιά δεν αφορούσε μόνο την πρεμιέρα ενός ντοκιμαντέρ. Μιλώντας για «σύγχρονο αθλητικό θαύμα», εξήγησε ότι η δημοτική αρχή αποφάσισε να χρηματοδοτήσει το έργο όχι για να καταγράψει «γεγονότα, σκορ και στατιστικά», αλλά για να διασώσει στη συλλογική μνήμη του νησιού «τη ψυχή, το πάθος και την ιστορική, θριαμβευτική πορεία» του ΑΟ Μυκόνου προς την Πρώτη Εθνική.

Η πιο θεσμική στιγμή της ομιλίας ήταν η δέσμευση για το κλειστό γυμναστήριο. Ο Χρήστος Βερώνης διεμήνυσε ότι ο Δήμος στέκεται και θα συνεχίσει να στέκεται δίπλα στην ομάδα «έμπρακτα και καθημερινά» και ότι «δεν περιορίζεται στα λόγια, αλλά μιλά με έργα». Δείγμα της γραφής αυτής, είπε, είναι η δέσμευση για την πλήρη αναβάθμιση των εγκαταστάσεων, ώστε αθλητές, προπονητές και παιδιά των ακαδημιών να προπονούνται σε χώρο «σύγχρονο, ασφαλή και αντάξιο των επιτυχιών τους». Πρόσθεσε ότι δεν θα μιλήσει εκείνο το βράδυ για άλλα αθλητικά έργα που ξεκινούν ή σχεδιάζονται.

Στο ευρύτερο αφήγημά του, ο δήμαρχος, Χρήστος Βερώνης απηύθυνε συγχαρητήρια στους παίκτες που «μάτωσαν τη φανέλα», στη διοίκηση, στο τεχνικό επιτελείο και στους ανθρώπους που εργάστηκαν «με μεράκι και ανιδιοτέλεια». Ευχαρίστησε και τους φιλάθλους που έκαναν το γήπεδο «απόρθητη έδρα» και ακολούθησαν την ομάδα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Υποστήριξε ότι το μέγεθος μιας ομάδας «δεν κρίνεται από έναν πληθυσμό, αλλά από το ανάστημα της καρδιάς των αθλητών της» και ότι η Μύκονος δεν προσφέρει μόνο τουρισμό και υψηλού επιπέδου πολιτισμό, αλλά διαθέτει και «βαθιά, υγιή αθλητική παιδεία». Χαρακτήρισε την ταινία «παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές» και «ζωντανό μάθημα» ότι κανένας στόχος δεν είναι άπιαστος.

Διαβάστε αναλυτικά: «Μιλάμε με έργα», στόχος «ακόμα ψηλότερα» - Η δέσμευση του δημάρχου Βερώνη για το κλειστό γυμναστήριο

Ο σύλλογος - Νικόλας Γκέλος: ένα καλάθι σε έναν τοίχο

Ο Νικόλας Γκέλος, Δημοτικός Σύμβουλος και μέλος του Δ.Σ της Ομάδος,  μετέφερε τη συζήτηση από τον θεσμό στο συναίσθημα. Υποστήριξε ότι υπάρχουν γήπεδα που «δεν είναι μόνο τσιμέντο και παρκέ, καθίσματα και φώτα, αλλά ζωντανοί οργανισμοί» και ομάδες που δεν αναβίωσαν απλώς για να παίζουν μπάσκετ, αλλά για να γράψουν τη δική τους ιστορία. Η δική τους, είπε, «ξεκινά από μια καρέκλα για καλάθι σε κάποιο τοίχο στην περιοχή του Κάστρου, στη Χώρα» και περνά από «αγκαλιάσματα ανθρώπων, ιδρώτα, βουρκωμένα μάτια, αποθέωση και μια αγάπη που συνεχίζει».

Εκ μέρους της διοίκησης ευχαρίστησε τον Δήμο Μυκόνου για την παραγωγή, τον Δημήτρη Καλφάκη για το σενάριο και τη σκηνοθεσία, τον Νικόλα Παπαδημητρίου για τη διεύθυνση φωτογραφίας και το μοντάζ, τους συνεργάτες της ταινίας, τον «δικό μας» Γιάννη Ζουγανέλη για την αφήγηση και τον Αντώνη Κιούκα για τη διάθεση των σημειωμάτων, τον χρόνο και τις συμβουλές του.

Ο προπονητής, Βαγγέλης Ζιάγκος: ευγνωμοσύνη, υπερηφάνεια και μια «λευκή επιταγή»

Ο Βαγγέλης Ζιάγκος άνοιξε με χιούμορ, παρατηρώντας ότι τον έβαλαν να μιλήσει μετά τον Νικόλα Γκέλο, που «τα λέει ωραία» και είναι «ωραίος, ψηλός και κομψός». Δόμησε την ομιλία του σε τρία σημεία.

Ευγνωμοσύνη. Τη διοίκηση ευχαρίστησε γιατί τον εμπιστεύτηκε «τυφλά», του έδωσε «λευκή επιταγή» και δεν «μπλέχτηκε ποτέ στα πόδια» τους. Όπως είπε, ό,τι συμφωνήθηκε τηρήθηκε και ό,τι δεσμεύτηκε υλοποιήθηκε, κάτι «καθόλου δεδομένο». Ευχαρίστησε τους συνεργάτες του, που τον «ανέχτηκαν», και τους αθλητές, που βγήκαν από το comfort zone τους και «στις πραγματικά δύσκολες στιγμές έβαζαν την ομάδα πάνω από τον εαυτό τους». Ευχαρίστησε και τους Μυκονιάτες, που, όπως είπε, «μόνο τα κλειδιά των σπιτιών σας δε μας δώσατε».

Υπερηφάνεια. Μιλώντας εξ ονόματος συνεργατών, διοίκησης και παικτών εκείνης της περιόδου, τόνισε ότι η υπερηφάνεια δεν αφορά μόνο τον στόχο. Η ομάδα άφησε «ένα μικρό αποτύπωμα» στην ιστορία του τόπου και έκανε πολλά παιδιά να αγαπήσουν το μπάσκετ. Ο αθλητισμός έγινε «μέρος της καθημερινότητας πολλών οικογενειών», και αυτός είναι, είπε, ο «αυτοσκοπός της ύπαρξής μας».

Ο Δημήτρης Καλφάκης. Θυμήθηκε ότι οι άνθρωποι της ομάδας ήταν αρχικά επιφυλακτικοί, «πολύ μικροί» απέναντι στο όραμα του σκηνοθέτη. Ο Καλφάκης τους έπεισε, είπε, ως «ψυχάρα» με περιεχόμενο. Ανέφερε και τη στιγμή του σφυρίγματος λήξης στην Καρδίτσα, όταν ο σκηνοθέτης, με τη γυναίκα και το μωρό του, κρατούσε την κάμερα, την παράτησε και άρχισε να πανηγυρίζει «σαν τρελός».

Ο δημιουργός Δημήτρης Καλφάκης: μια διαδρομή γεμάτη «ναι»

Ο Δημήτρης Καλφάκης παραδέχτηκε ότι προτιμά να είναι πίσω από τις κάμερες και ευχαρίστησε με χιούμορ την ηθοποιό Σαντούλα. Αφηγήθηκε ότι δεν ήταν φίλαθλος της ομάδας και την παρακολουθούσε χρόνια από τα media και τα social, νιώθοντας υπερηφάνεια. Το κλειστό γυμναστήριο το επισκέφθηκε για πρώτη φορά την ημέρα που μίλησε στον προπονητή. Τον Δεκέμβριο του 2024 άκουσε τυχαία ότι η Μύκονος είχε μεγάλες πιθανότητες να ανέβει στην Α1 και σκέφτηκε ότι θα ήταν μεγάλη ευκαιρία να πάει χαμένη.

Έστειλε μήνυμα στον φίλο του εδώ και 20 χρόνια, Γιάννη Κέφη, με τον οποίο είχε να μιλήσει χρόνια: «Θα ανεβείτε Α1; Τι θα λέγατε να κάνουμε μια ταινία;». Ο Κέφης, όπως τον μετέφερε ο ίδιος, απάντησε ότι είναι καλή ιδέα και θα βοηθήσει όσο μπορεί, αλλά δεν είναι στο χέρι του, και ρώτησε αστεία αν του χρόνου θα παίζουν με τον Ολυμπιακό. Η αφήγηση προκάλεσε γέλια, όπως και η φωνή από το κοινό που ρώτησε: «Μας έστειλες μήνυμα;».

Από εκεί, είπε, ξεκίνησε μια διαδρομή «γεμάτη "ναι"». Το πρώτο ήρθε από τον συνεργάτη του Νικόλα Παπαδημητρίου, με τον οποίο έχει κάνει πολλές ταινίες εκτός Μυκόνου. Όταν του είπε ότι δεν υπάρχει καμία χρηματοδότηση, εκείνος απάντησε ότι είναι «πολύ καλό» και ότι σε τρεις εβδομάδες θα ερχόταν. Ακολούθησε η διοίκηση της ομάδας, που συμφώνησε να βοηθήσει και οικονομικά, υπό τον όρο ότι θα συναινούσε ο προπονητής. Ο Γιάννης Τζήμας τον πήγε στο γήπεδο, προειδοποιώντας τον, όπως διηγήθηκε, ότι αν ο προπονητής πει «όχι» θα φύγει από το γήπεδο. Όλα πήγαν καλά και ο Καλφάκης είπε χαριτολογώντας ότι «έμαθε μπάσκετ». Όταν οι τεχνικές φιλοδοξίες ξεπέρασαν τις δυνατότητες της ομάδας, πήγαν στον δήμαρχο. Πήραν «δεύτερο ναι» και έπειτα άλλα, από τον κύριο Γιάννη και τον κύριο Πέτρο. Χαρακτήρισε την απόφαση «ομόφωνη» και είπε ότι «όλος ο Δήμος ήθελε να γίνει αυτή η ταινία».

Στον πυρήνα της αφήγησής του έβαλε τον τρόπο και όχι το αποτέλεσμα. Ήθελε να καταγράψει τη μεγαλύτερη επιτυχία του μπάσκετ στις μικρές Κυκλάδες, αλλά πιο σημαντικό ήταν γι' αυτόν ότι κανείς από την ομάδα δεν «έχει ψηλώσει και περπατάει περίεργα στο γιαλό», ότι υπάρχει ισότητα και αλληλεγγύη και ότι η ομάδα βοηθά όλο το νησί. Στα 20 χρόνια που ζει στη Μύκονο, είπε, δεν έχει δει μεγαλύτερη επιτυχία ούτε τέτοια «συλλογική χαρά» όπως μετά την Καρδίτσα.

Έθεσε και μια ευρύτερη διάσταση: συχνά, όπως είπε, βλέπουν ειδήσεις για τη Μύκονο και διστάζουν να τις ανοίξουν. Η ταινία είναι κάτι για το οποίο νιώθουν υπερήφανοι και δείχνει ότι «δεν είμαστε σε όλα διαφορετικοί». Θεωρεί ότι η ιστορία του ΑΟ Μυκόνου «ξεπερνάει τα όρια του νησιού» και θέλει να την πάει όσο πιο μακριά. Με το budget της ομάδας και του Δήμου είχε «πάρα πολύ καλούς συνεργάτες», ανάμεσά τους τον Γιάννη Ζουγανέλη, που ήρθε «ανιδιοτελώς» ως η πιο γνωστή Μυκονιάτικη φωνή. Το αισθητικό αποτέλεσμα, είπε, θα το κρίνουν οι θεατές, αλλά η ταινία έγινε «από ανθρώπους που σέβονται την ομάδα, το νησί και την τέχνη του σινεμά». Το Σάββατο θα έρθει με το πλοίο από τη Σύρο, μαζί με τον γιο του, για την πρώτη αγωνιστική και για να φωνάξει «Μυκονάρα ομάδαρα».

Μετά το φινάλε: ζήτηση για νέες προβολές

Η συντονίστρια, Σταυρούλα Βενιζέλου ευχαρίστησε τη Ζυθοποιϊα Μυκόνου και το Σινεμά Μαντώ για τη φιλοξενία και παρατήρησε ότι χρειάζονται και άλλες προβολές, αφού υπήρχαν όρθιοι και άνθρωποι που δεν είχαν έρθει. Ζήτησε από τον Αντώνη Κιούκα να το κανονίσει. Ανακοίνωσε επίσης ότι μετά την προβολή θα υπήρχε δυνατότητα σχολίων και ερωτήσεων προς διοίκηση, παίκτες και προπονητές.

O General Manager,  Γιάννης Τζήμας

Μετά το τέλος της προβολής, ο Γιάννης Τζήμας είπε ότι το νησί τους έδωσε «τόση δύναμη, τόση αγάπη, τόση χαρά» και ότι όσα είδε το κοινό ήταν «λίγα σε σχέση με αυτά που βιώσαμε πραγματικά». Θυμήθηκε ότι πριν από τέσσερα χρόνια είχε πει πως η μεγαλύτερη στιγμή μιας νησιώτικης ομάδας θα ήταν η άνοδος στην Α1, «η αίσθηση ότι θα παίξουμε με τους μεγάλους». Οι «μεγάλοι», πρόσθεσε, έρχονται πλέον στο νησί: Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, Άρης, ΑΕΚ. Ευχαρίστησε τον Πρόεδρο της ομάδος Αλέξανδρο Αγγελετάκη, τον Αντιπρόεδρο Νίκο Δακτυλίδη, τη διοίκηση, τον δήμαρχο και την Βουλεύτρια κυρία Κατερίνα Μονογυιού και κάλεσε το κοινό να στηρίξει την προσπάθεια.

Ανάλυση: από το καλάθι στην αγκαλιά του νησιού

Η βραδιά ήταν ένας επιδεικτικός λόγος στην κλασική του μορφή: επαινεί, ενώνει και χτίζει ταυτότητα. Τρία στοιχεία ξεχωρίζουν.

Η ταπεινή αφετηρία ως αφήγημα. Το καλάθι σε τοίχο στην περιοχή του Κάστρου λειτουργεί ως μύθος προέλευσης. Ο Νικόλας Γκέλος το τοποθέτησε στην αρχή και ο Δημήτρης Καλφάκης εξήρε το χαμηλό προφίλ της ομάδας. Η διαδρομή «από το μικρό στο μεγάλο» κάνει το αφήγημα πιστευτό.

Η συλλογική μνήμη ως θεσμική πολιτική. Ο Δήμαρχος ,Χρήστος Βερώνης μίλησε ρητά για «συλλογική μνήμη». Η ιδέα ότι οι κοινότητες διατηρούν την ταυτότητά τους μέσα από κοινές αφηγήσεις συνδέεται με το έργο του κοινωνιολόγου Maurice Halbwachs. Εδώ το ντοκιμαντέρ είναι το μέσο και ο Δήμος ο φορέας της μνήμης.

Η εικόνα του τόπου. Ο Δημήτρης Καλφάκης ζήτησε να φανεί «και κάτι άλλο» από τις ειδήσεις που συνδέονται με τη Μύκονο, και ο δήμαρχος, Χρήστοςβερώνης είπε ότι το νησί έχει «βαθιά, υγιή αθλητική παιδεία». Η αθλητική επιτυχία γίνεται έτσι εργαλείο για μια διαφορετική εικόνα του τόπου, προς τα έξω και προς τα μέσα.

Στη διεθνή εμπειρία, μικρές κοινότητες που φτάνουν στην κορυφαία κατηγορία, όπως η Eibar στην Ισπανία, συνδέθηκαν επίσης με ισχυρή τοπική ταυτότητα. Η Μύκονος έχει όμως τη δική της ιδιαιτερότητα: ένα νησί που είναι διεθνώς γνωστό για κάτι άλλο, και μια ομάδα που ζητά να αναγνωριστεί για κάτι διαφορετικό.

Τα βασικά σημεία

Σημεία σύγκλισης: Όλοι οι ομιλητές είδαν την επιτυχία ως συλλογική και τόνισαν την ενότητα, την εμπιστοσύνη και τον ρόλο των φιλάθλων και του νησιού.

Σημεία τριβής: Δεν υπήρξε δημόσια αντιπαράθεση. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο δήμαρχος περιόρισε σκόπιμα την ομιλία του στην ταινία και στο γυμναστήριο, και δεν ανέφερε άλλα έργα.

Επόμενα βήματα: Πλήρης αναβάθμιση του κλειστού γυμναστηρίου, νέες προβολές της ταινίας, συνέχιση της στήριξης προς την ομάδα και η πρώτη αγωνιστική στην Α1.

Q: Τι είναι το ντοκιμαντέρ και ποιος το δημιούργησε;

A: Είναι η παραγωγή του Δήμου Μυκόνου, με την υποστήριξη του ΑΟ Μυκόνου, για την άνοδο της ομάδας μπάσκετ στην Α1 την άνοιξη του 2025. Σενάριο και σκηνοθεσία έκανε ο Δημήτρης Καλφάκης, διεύθυνση φωτογραφίας και μοντάζ ο Νικόλας Παπαδημητρίου και αφήγηση ο Γιάννης Ζουγανέλης.

Q: Γιατί έχει σημασία η Α1 για ένα νησί σαν τη Μύκονο;

A: Επειδή οι αντίπαλοι ήρθαν στο νησί. Ομιλητής μετά την προβολή ανέφερε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ, Άρη και ΑΕΚ. Ο Καλφάκης χαρακτήρισε την άνοδο τη μεγαλύτερη επιτυχία του μπάσκετ στις μικρές Κυκλάδες.

Q: Τι δεσμεύτηκε ο Δήμος;

Α: Ο Δήμαρχος Χρήστος Βερώνης δεσμεύτηκε για την πλήρη αναβάθμιση του κλειστού γυμναστηρίου. Δεν ανακοινώθηκε χρονοδιάγραμμα, προϋπολογισμός ή κόστος της ταινίας.

Η πρεμιέρα στο Σινεμά Μαντώ έδειξε πώς μια αθλητική επιτυχία γίνεται αφήγημα και πώς το αφήγημα γίνεται θεσμικό κεφάλαιο. Ο Δήμαρχος Χρήστος Βερώνης μίλησε για «συλλογική μνήμη», ο Νικόλας Γκέλος για γήπεδα ως «ζωντανούς οργανισμούς» και ο Δημήτρης Καλφάκης για μια ιστορία που «ξεπερνάει τα όρια του νησιού». Ο λόγος αυτός είναι επιδεικτικός: επαινεί και ενώνει. Η αξία του κρίνεται όταν γίνεται συμβουλευτικός, δηλαδή απόφαση, προϋπολογισμός και χρονοδιάγραμμα. Αν το όνειρο «ευοδώθηκε», το ζητούμενο είναι να συνεχίσει να έχει έδρα, δηλαδή ένα γήπεδο που θα υποδέχεται ομάδα και ακαδημίες.

Φωτογραφίες από την πρεμιέρα: Η βραδιά που η Α1 έγινε εικόνα στο Σινεμά Μαντώ