Former PM Alexis Tsipras: Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε και ξεκίνησε το νέο ταξίδι!! Ξανά θα τα καταφέρουμε!!
Former PM Alexis Tsipras / Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε και ξεκίνησε το νέο ταξίδι!! Ξανά θα τα καταφέρουμε!!
Former PM Alexis Tsipras / Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε και ξεκίνησε το νέο ταξίδι!! Ξανά θα τα καταφέρουμε!!
Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε. Ουσιαστικά το ανακοίνωσε ο ίδιος σε μία χειμαρρώδη ομιλία με την οποία χάραξε την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουν οι πολίτες για να καταφέρουν να αλλάξουν τη χώρα. Η τελευταία φράση του είναι και η αναγγελία της επιστροφής.
Περιέγραψε και τα χαρακτηριστικά της νέας οργάνωσης.
«Αυτό είναι το μήνυμα της Ιθάκης, όπως καταφέραμε τότε να φτάσουμε παρά τις τρομακτικές δυσκολίες στον προορισμό μας, έτσι ξανά θα τα καταφέρουμε και τώρα» είπε ο Αλέξης Τσίπρας καταχειροκροτούμενος.
Λίγο πριν τόνισε: «Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι θα είμαστε μαζί και σ’ αυτό το ταξίδι. Με τις εμπειρίες και τα τραύματά μας, αλλά και με την απόφαση να μην παραιτηθούμε από το όραμα, το στόχο, το σχέδιο, μιας Ελλάδας που αξίζει στην ιστορία και τους πολίτες της».
Δεν νομίζω ότι πέφτω έξω, αν πω ότι η σημερινή σας παρουσία, για τους περισσότερους τουλάχιστον, αποτελεί και μια εκδήλωση προσδοκίας, μια δήλωση συμμετοχής στο νέο ταξίδι, που θα ξεκολλήσει την πατρίδα από το σημερινό βάλτο και θα την οδηγήσει στις καθαρές θάλασσες της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας.
Μέσα από τη συμμετοχή του καθένα και της καθεμιάς, τις μικρές ή μεγάλες πρωτοβουλίες, να χτίσουμε όλοι μαζί ένα μεγάλο κίνημα, ικανό να δώσει πολιτική υπόσταση, πρέπει να απαντήσουμε σε ένα πλειοψηφικό πια αίτημα: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!
Γιατί αυτό που χρειαζόμαστε είναι να ξαναβρούμε το όραμα, τις ιδέες που εμπνέουν, τις αξίες μας. Όχι προνόμια και αξιώματα, αλλά συλλογικό όραμα για την αλλαγή.
Από εδώ και στο εξής θα έχουμε προσκλήσεις για όλους, αλλά δεν θα έχουμε ρεζερβέ για την πρώτη θέση.
Αυτό είναι σήμερα και πρέπει να είναι το καθήκον κάθε αριστερού, προοδευτικού, δημοκρατικού πολίτη. Να μιλήσουμε, να πείσουμε, να σηκώσουμε με το λόγο και την πράξη μας από τον καναπέ της απογοήτευσης όσους έπαψαν να ελπίζουν.
Με στόχο όχι να αναπαράγει ελίτ και γραφειοκρατίες σε κομματικά αξιώματα, αλλά να γίνει ξανά πρωταγωνιστική δύναμη, για τον λαό και για τον τόπο, μέσα από μια ριζική ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, να δημιουργηθεί μια μεγάλη, πολύχρωμη, κινηματική, αλλά προγραμματικά συμπαγής και αποφασισμένη προοδευτική παράταξη, ικανή να αγκαλιάσει όλους τους αριστερούς, δημοκρατικούς, ευαίσθητους πολίτες.
Αυτό που απαιτείται, λοιπόν, σήμερα για τη δημοκρατική παράταξη, είναι να προχωρήσει σε διεργασίες επανίδρυσης της πολιτικής και οργανωτικής της υπόστασης.
Η διέξοδος σήμερα είναι μέσα από τη παρέμβασή μας οι προοδευτικοί και δημοκρατικοί πολίτες να δώσουμε μια φρέσκια πνοή που θα παρασύρει τις αδρανείς γραφειοκρατίες.
Γι’ αυτό, εξάλλου, πήρα μια απόφαση δύσκολη και παραιτήθηκα από τη Βουλή, όχι από τη βούληση, γιατί πιστεύω ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα δεν αποτελεί μέρος της λύσης, αλλά μέρος του προβλήματος.
Η κοινωνία νοιάζεται και αγωνιά για εναλλακτική προοπτική στον τόπο, απέναντι στην Ελλάδα του Φραπέ και της φεράρι, απέναντι στην Ελλάδα που μας πληγώνει, να υπάρξει εναλλακτικό, ρεαλιστικό σχέδιο και προοπτική για μια Ελλάδα που μας αξίζει.
Η εικόνα είναι δυσάρεστη και αποκαρδιωτική, γιατί πρόκειται για μια εικόνα κατακερματισμού και ιδιοτέλειας, που αναπαράγει και πολλαπλασιάζει την κοινωνική απογοήτευση.
Σήμερα, δυστυχώς, αυτό που κυριαρχεί στον προοδευτικό χώρο -το λέω με μεγάλη λύπη- δεν είναι η έγνοια για την παραγωγή εναλλακτικού σχεδίου, ούτε καν η αγωνία για την αλλαγή της σημερινής διακυβέρνησης, αλλά η έγνοια και η αγωνία για το ποιος θα είναι πρώτος στο χωριό.
Αυτή τη στιγμή έχουμε μια κυβέρνηση ετοιμόρροπη κάτω από το βάρος της αναποτελεσματικότητάς της, της διαφθοράς, και των αδικιών που προκαλεί, που όμως παραμένει κυρίαρχη.
Γιατί;
Γιατί δεν έχει αντίπαλο.
Και αυτή η νέα Μεταπολίτευση δεν μπορεί παρά να ξεκινήσει από την αποκατάσταση της ισορροπίας του πολιτικού συστήματος. Κανένα δημοκρατικό σύστημα δε μπορεί να λειτουργήσει χωρίς έλεγχο και χωρίς εναλλακτική στην εκάστοτε κυβέρνηση.
Όχι με την έννοια της αλλαγής του Συντάγματος ή πόσο δε μάλλον του Πολιτεύματος, αλλά με την έννοια ενός μεγάλου πολιτικού Big Bang που θα αναδιατάξει ριζικά τους σημερινούς πολιτικούς συσχετισμούς και θα φέρει στο προσκήνιο νέους πολιτικούς σχηματισμούς.
Σήμερα θα μιλήσω και για την ανάγκη μιας Νέας Μεταπολίτευσης.
Αυτό το όραμα δεν μπορεί να αφορά μόνο μια παράταξη. Αυτό το όραμα πρέπει να αφορά την Ελλάδα και να ακουμπά όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Για αυτό μίλησα για την ανάγκη ενός Νέου Πατριωτισμού.
Το πρωταρχικό ζητούμενο είναι να ξαναζωντανέψουμε την εμπιστοσύνη στη Δημοκρατία. Στη δύναμη της πολιτικής συμμετοχής. Και να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο το κοινό μας όραμα για μια πατρίδα που μπορεί να αλλάξει με εντιμότητα, σχέδιο και δικαιοσύνη.
Η πλειοψηφία των πολιτών δεν πιστεύει ότι έχουμε αληθινή δημοκρατία. Δεν εμπιστεύεται -και όχι άδικα- τους θεσμούς και ιδιαίτερα τη δικαιοσύνη.
Ζούμε μια από της χειρότερες περιόδους της μεταπολιτευτικής ιστορίας σε σχέση με την εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική και το πολιτικό σύστημα.
Χωρίς την αφύπνιση των ίδιων των πολιτών, καμιά αναγέννηση δεν μπορεί να έρθει. Και δυστυχώς, εκείνο που βλέπουμε, παρά τις νησίδες αντίστασης και αφύπνισης που ορθώνονται εδώ και εκεί, είναι να μεγαλώνει ένα κύμα κοινωνικής απογοήτευσης, ιδιώτευσης, αποχής.
Και πως θα γίνουν όλα αυτά; Καμιά αλλαγή δεν μπορεί να έρθει από μόνη της, ούτε με εντολές «από τα πάνω».
Ισχυρή και αυτοδύναμη, που θα διεκδικεί το ρόλο που της αναλογεί στην Ευρώπη και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο ως πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας, και όχι ως πρόθυμος και υποτελής δορυφόρος μια του ενός και μια του άλλου συμμάχου μας.
Ισχυρή Ελλάδα -είναι η απάντηση στις μεγάλες γεωπολιτικές προκλήσεις του σήμερα.
Η Ελλάδα οφείλει να πάρει καθαρή θέση απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και την πολιτική του Ισραήλ στην περιοχή. Να αναγνωρίσει το παλαιστινιακό κράτος και τα δικαιώματα του λαού της Παλαιστίνης, γιατί η Ελλάδα έχει κέρδος μονάχα όταν βρίσκεται στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Χρειαζόμαστε νέα εθνική πυξίδα πριν βρεθούμε σε εντελώς αχαρτογράφητα και επικίνδυνα νερά.
Γιατί, η πολιτική που δεν ακουμπά τον μεγάλο πλούτο, αλλά τον αναδιανέμει προς τα πάνω, δεν μειώνει τα ελλείματα. Τα αναπαράγει. Δεν δημιουργεί αναπτυξιακή προοπτική, την υποθηκεύει. Δεν προστατεύει τη δημοκρατία, την υπονομεύει, ανοίγοντας την πόρτα στους εχθρούς της.
Και δικαιοσύνη εδώ σημαίνει ένα πράγμα: Οι έχοντες και κατέχοντες οφείλουν να στηρίξουν αναλογικά περισσότερο. Σήμερα συμβαίνει το ανάποδο: Στηρίζουν την κερδοφορία και τα πλούτη τους οι μη προνομιούχοι.
Αυτό πρέπει επιτέλους να αντιστραφεί.
Για να γίνουν πειστικές κι εφαρμόσιμες οι δίκαιες πολιτικές ανάπτυξης υπάρχει μια βασική προϋπόθεση, να μοιραστούμε δίκαια τα βάρη που απαιτούνται για την αναγέννηση της πατρίδας.
Κι εδώ θέλω να είμαι καθαρός. Τίποτα από τα παραπάνω δε μπορεί να γίνει χωρίς συγκρούσεις με κατεστημένα και οργανωμένα συμφέροντα. Και χωρίς μια άλλη νοοτροπία, μια άλλη συλλογική κουλτούρα.
Επείγουν πολιτικές ενίσχυσης της ανθεκτικότητας απέναντι στις συνέπειες της κλιματικής κρίσης, όπως, και μια στρατηγική αντιμετώπισης της δημογραφικής κρίσης, παράλληλα με μια κοινωνική στεγαστική πολιτική που θα εξασφαλίσει προσιτή και αξιοπρεπή στέγη σε όλους και ιδιαίτερα για τα νέα ζευγάρια.
