Πόσες φορές έχεις πει “είμαι πιασμένη” χωρίς να έχεις κάνει έντονη άσκηση;

Πόσες φορές έχεις νιώσει βάρος στον αυχένα, σφίξιμο στους ώμους ή ένταση στη μέση χωρίς εμφανή λόγο;

Το σώμα δεν ξεχωρίζει το σωματικό από το συναισθηματικό στρες. Όταν πιέζεσαι, όταν αγχώνεσαι ή όταν καταπιέζεις συναισθήματα, το σώμα αντιδρά. Και συχνά, αποθηκεύει αυτή την ένταση στους μύες. Το σώμα θυμάται, ακόμη κι όταν εσύ προσπαθείς να “προχωρήσεις”.

Η σύνδεση σώματος και νευρικού συστήματος

Όταν βιώνεις στρες, ενεργοποιείται το συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Οι μύες σφίγγουν, η αναπνοή γίνεται πιο ρηχή και το σώμα προετοιμάζεται για δράση.

Αυτό είναι φυσιολογικό σε στιγμές κινδύνου. Όταν όμως το στρες είναι συνεχές, το σώμα δεν επιστρέφει εύκολα σε κατάσταση χαλάρωσης. Η ένταση γίνεται μόνιμη. Δεν το αντιλαμβάνεσαι πάντα, αλλά το κουβαλάς.

Πού αποθηκεύεται το στρες

Ο αυχένας και οι ώμοι είναι από τα πιο συχνά σημεία. Το σφίξιμο εκεί συνδέεται με ευθύνη, πίεση και υπερφόρτωση. Η μέση σχετίζεται συχνά με αίσθημα ανασφάλειας ή έλλειψης στήριξης. Το σαγόνι και το πρόσωπο κρατούν ένταση που σχετίζεται με καταπίεση ή εσωτερική πίεση.

Ακόμη και η αναπνοή επηρεάζεται. Το στρες περιορίζει την κίνηση του διαφράγματος και οδηγεί σε πιο ρηχή αναπνοή. Όταν το σώμα δεν “ξεφορτώνει”, αποθηκεύει.

Γιατί δεν φεύγει η ένταση από μόνη της

Το σώμα χρειάζεται εκτόνωση. Αν δεν κινηθεί, αν δεν εκφραστεί, αν δεν χαλαρώσει συνειδητά, η ένταση παραμένει. Η σκέψη από μόνη της δεν αρκεί για να αποφορτίσει το σώμα. Μπορείς να πεις “είμαι καλά”, αλλά το σώμα να παραμένει σε σύσπαση. Η απελευθέρωση είναι σωματική διαδικασία.

Η σημασία της κίνησης

Η ήπια κίνηση βοηθά το σώμα να απελευθερώσει την ένταση. Δεν χρειάζεται έντονη άσκηση. Το stretching, η γιόγκα ή ακόμη και το περπάτημα έχουν σημαντική επίδραση. Η κίνηση δίνει στο σώμα το μήνυμα ότι ο “κίνδυνος” έχει περάσει.

Η αναπνοή ως εργαλείο αποφόρτισης

Η βαθιά αναπνοή ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τη λειτουργία χαλάρωσης. Όταν αναπνέεις συνειδητά, μειώνεται η ένταση στους μύες. Η εκπνοή είναι ιδιαίτερα σημαντική. Όσο πιο αργή και πλήρης, τόσο πιο έντονη η αποφόρτιση.

Συχνά ζούμε “μέσα στο κεφάλι μας”. Δεν αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει στο σώμα μέχρι να πονέσει. Αν αφιερώσεις λίγα λεπτά για να παρατηρήσεις το σώμα σου, μπορείς να εντοπίσεις πού υπάρχει ένταση. Αυτή η επίγνωση είναι το πρώτο βήμα για αλλαγή. Το σώμα δεν χρειάζεται να το διορθώσεις. Χρειάζεται να το ακούσεις.

Η σημασία της αφής

Το μασάζ, ακόμη και το αυτο-μασάζ, βοηθά στη χαλάρωση των μυών. Η αφή ενεργοποιεί το νευρικό σύστημα με τρόπο που μειώνει το στρες. Ακόμη και απλές κινήσεις, όπως το να πιέσεις ελαφρά τους ώμους σου ή να τεντώσεις τον αυχένα, μπορούν να κάνουν διαφορά.

Το στρες δεν είναι μόνο πρακτικό. Είναι και συναισθηματικό. Όταν καταπιέζεις συναισθήματα, το σώμα τα “κρατά”. Η έκφραση, είτε μέσω συζήτησης είτε μέσω γραψίματος, βοηθά στη μείωση της εσωτερικής έντασης. Το σώμα δεν ξεχνά αυτό που δεν εκφράζεται.

Δεν χρειάζεται να περιμένεις να φτάσεις στα όριά σου. Μικρές καθημερινές κινήσεις, όπως λίγη κίνηση, βαθιά αναπνοή ή λίγα λεπτά ηρεμίας, βοηθούν στη διατήρηση της ισορροπίας.

Η φροντίδα του σώματος δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη.

Το σώμα ως σύμμαχος

Το σώμα δεν είναι απέναντί σου. Δεν σε “τιμωρεί” με πόνους ή ένταση. Σου στέλνει μηνύματα. Όταν αρχίζεις να το ακούς, αλλάζει η σχέση σου μαζί του. Και τότε η ένταση δεν συσσωρεύεται. Εκτονώνεται. Το σώμα θυμάται, αλλά μπορεί και να απελευθερωθεί.